درس چهاردهم بسم اللّه الرّحمن الرّحيم و صلّى اللّه على محمّد و آله الطاهرين و لعنة الله على اعدائهم اجمعين من الان الى قيام يوم الدين و لا حول و لا قوّة الا بالله العلىّ العظيم قال الله الحكيم فى كتابه الكريم : « وَ إِذْ قالَ إِبْراهِيمُ لِأَبِيهِ وَ قَوْمِهِ إِنَّنِي بَراءٌ مِمَّا تَعْبُدُونَ إِلَّا الَّذِي فَطَرَنِي فَإِنَّهُ سَيَهْدِينِ وَ جَعَلَها كَلِمَةً باقِيَةً فِي عَقِبِهِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ » « 1 » بقاء منصب امامت در ذريّه حضرت ابراهيم تا روز قيامت ياد بياور آن زمانى را كه حضرت ابراهيم به پدرش و خويشاوندانش گفت : به درستى كه حقّاً من از آن‌چه كه شما جز خدائى كه مرا آفريده است مىپرستيد ، بيزارى مىجويم ، و برائت خود را اعلام مىدارم ، آن خدائى كه مرا آفريده است ، مرا به سوى حقّ و كمال خود راهنمائى خواهد نمود ؛ و ما اين را يك اصل ثابت و كلمهء باقيّه در اعقاب و ذريّهء ابراهيم قرار داديم ، به اميد آنكه به مقام توحيد و يكتاپرستى رجوع كنند . تحقيق در معناى كلمه لا إله الّا الله از اين آيه مباركه استفاده منصب امامت ، و پيشوائى و رهبرى مردم در ذريّه و نسل حضرت ابراهيم عليه السّلام نسلًا بعد نسل تا روز قيامت مىتوان نمود . توضيح آنكه لفظ براء مصدر است از فعل بَرَيئ يَبْرَءُ ، كه صفتش بَرِى ء آيد . و « اننّى بَرآء » يا بر تقدير محذوفست : اننّى ذو بَرآءٍ يا بر سبيل تأكيد و مبالغه است مثل زيدٌ عدل ، و ضمير فاعل در « جعلها » به سوى الله است سبحانه و تعالى ، و ضمير مفعول

--> ( 1 ) سوره الزّخرف : ( 43 ) - آيه 26 - 28